Skip to content

Woede 8

12/05/2012

Natuurlijk constateert Siné Mensuel met vreugde dat Sarkozy een electorale schop kreeg. Exit de president van de rijken: 48 % is teleurgesteld. Maar gaat Hollande, de nieuwe president van Frankrijk, het als socialist waarmaken? Dus 52 % van de kiezers is nog niet teleurgesteld:

De omslag van het nummer schreeuwt dan ook uit: De Verandering, dat is…onmiddellijk !!!  Als reactie op een en ander slaat een aantal van de teleurgestelden al op de vlucht:

Richting Frans-Zwitserse grens: de bootvluchtelingen vertrekken nu…

Want net als bij het aan de macht treden van Mitterrand (1981) komen de verhalen weer los dat de rijken Frankrijk bij horden verlaten. Maar rijke Fransen zoeken al jaren hun heen komen elders, los van wie president van Frankrijk is.

Of het humbug is weet ik niet, maar de ‘verlaters’ roeren zich. Zo zegt er een dat hij honderden miljoenen euro’s heeft uitgespaard door naar België uit te wijken (Alain Lefebvre) en een ander bespaart elk jaar 3 miljoen euro door in Genève zijn intrek te hebben genomen (Paul Dubrule). Gegevens in dit geval ontleend aan het Franse weekblad Marianne van 9-18 mei 2012.

Daarnaast spreekt Siné Mensuel over vele miljarden euro’s die losgemaakt moeten kunnen worden als men de weg in het onderwereldkapitalisme zou weten (verwezen wordt naar geldstromen rond Clearstream en Euroclear).

In Siné Mensuel wordt ook nog een boekje open gedaan over het fascistoïde verleden van de vader van Lilliane Bettencourt en haar overleden echtgenoot. In dat artikel wordt het bestaan opgemerkt van een brochure van de Zwitserse advocaat Charles Poncet, getiteld Nestlé, Bettencourt & les nazis (Éditions de l’Aire, 1995). In Frankrijk is deze tekst nog onbekend, wordt er fijntjes bij geschreven.

Wat overigens meer en meer duidelijk wordt, is dat Sarkozy’s campagne voor zijn verkiezing in 2007 onder meer gefinancierd is met geld van de Bettencourtjes…Geurig is het wel met de verwijzing naar de herkomst van de winsten van L’Oréal Suisse SA.

In het maandelijkse interview komt het collectief (met een vlottende samenstelling van journalisten, wetenschappers, ambtenaren, enzovoort) genaamd Luce Faber aan het woord onder de titel ‘Leve de woede’. Dat collectief heeft een Cahier de doléances contemporain opgesteld (Hedendaagse klaagbrieven). Hedendaags, want met ‘cahiers de doléances’ wordt verwezen naar het jaar 1789 en naar de praktijk dat gekozen volksvertegenwoordigers klaagbrieven van burgers mee namen om die in het parlement aan de orde te stellen (een samenvatting van het cahier 2012 is te vinden op de site: http://revolution-francaise.net/2012/01/17/467-est-ce-ainsi-que-les-hommes-vivent-cahier-de-doleances-contemporain).

Siné Mensuel moet het evenwel vooral hebben van de illustraties en harde spotprenten. De ‘hard core’ wordt ondermeer uitgemaakt door een stamboom van kontlikkers op een vreselijke manier door Willem uitgebeeld. Het beeldmateriaal dat ik hier heb opgenomen uit het betreffende nummer is daar zoetig bij. [ThH]

SINÉ MENSUEL nr. 9, mei 2012 (zie de site: http://www.sinemensuel.com/ ).

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s