Skip to content

Micropolitiek En Zelforganisatie Van Groepen

13/05/2012

Groepen bedrijven ‘micropolitiek’. Het gaat hier om de politiek van groepen, die naar binnen gekeerd zijn. Zelforganisatie is een uitdrukking daarvan, dat wil zeggen dat de groep zelf bepaalt hoe ze georganiseerd is. ‘Zelforganisatie’ is dan ook de naam die Eleana Jordan en David Vercauteren hebben gegeven aan een serie werkgroepen en discussies die  ondermeer over die vorm van inrichten van de organisatie gaat en over niet-hiërarchische werksituaties.

De serie groepsontmoetingen die daarvoor worden opgezet hebben tot doel een platform op te leveren om na te denken over de praktijk. Om doeltreffend te werk te gaan in die situaties hebben Jordan en Vercauteren een aantal handgrepen voor groepen ontwikkeld. Wat zij daarover verder te zeggen hebben is te vinden op: http://self-org.blogspot.fr/p/anti-hierarchical-artifices-for-groups.html . Zij spreken daar ook over een boek dat zij op grond van hun bevindingen hebben geschreven.

De titel ervan luidt Micropolitiques des groupes. De ondertitel verduidelijkt dat het over een ‘ecologie van collectieve praktijken’ gaat. De eerste versie ervan verscheen in 2007. Het is nu opnieuw uitgegeven. Daaraan hebben Thierry Müller en Olivier Crabbé meegewerkt.

De hoofdstukken in het boek zijn alfabetisch gerangschikt, waarmee de teksten een encyclopedische allure wordt gegeven. Vervolgens zijn er leesaanwijzingen onder elk van de hoofdstukken geplaatst, die een leesvolgorde aanraden. Hoe dan ook, het geheel blijft ondoorgrondelijk, althans voor mij.

Het kan heel goed zijn dat ik mij onvoorwaardelijk op het verkeerde been heb laten zetten door de titel van het boek en de levensloop van Vercauteren. Deze zegt dat hij een activist is die deel heeft gehad aan oprichting en zelfopheffing van groepen als ‘Groenen voor een links alternatief’, ‘Collectief zonder naam’, ‘Collectief zonder kaartje’.

Een boek onder de titel ‘micropoliek van groepen’ waarvan dan de collectieve praktijken aan de orde zijn, laat mij denken dat ik ga lezen over activisme en (wellicht) de problemen die daarbij opdoemen. Verder stel ik mij dan voor dat behandeld wordt hoe men die mogelijke problemen te lijf gaat.

Zo kan ik ook bedenken dat ‘zelfopheffing’, wordt aanbevolen als men een mogelijk ingroeien in het establishment wil tegen gaan. Vervolgens kan men dan onder een andere naam met andere ‘ingrediënten’ en andere personen nieuwe, activistische initiatieven ontwikkelen. Provo deed dit in het verleden, zichzelf opheffen na twee jaar. Een vervolg erop was de kabouterbeweging. Een aantal provo-figuren haakten af, sommigen zetten hun activiteiten voort als ‘kabouter’…

Quasi-esoterisch

In het boek van Vercauteren is wel een hoofdstuk over zelfopheffing (Autodissolution) opgenomen. Maar wat daar dan allemaal overhoop wordt gehaald, daar begrijp ik weinig of niets van.  Of de intrinsieke zin van die tekst moet verstopt zitten in de citaten uit publicaties van de Franse, voor mij volstrekt onbegrijpelijke, filosoof Deleuze.

De introductie die in het boek is opgenomen, had mij natuurlijk een dienst kunnen bewijzen. Maar nadat ik mij aldaar voor een deel doorheen had geworsteld, belandde ik bij een resumé waar gesproken wordt over drie niveaus. Toen ik dat resumé gelezen had, schreef ik de volgende retorische vraag in de marge: ‘Is het wel de bedoeling dat begrepen wordt, wat hier geopperd wordt’? Neen, kennelijk.

Want de zin waarmee de nieuwe alinea dan opent, spreekt boekdelen: ‘Deze ‘chaotische’ explosie zal verschillende effecten hebben’. Inderdaad, desastreus voor een lezer als ik.

Op dit punt aanbeland was ik het spoor al volledig bijster. Ik heb nog verder geworsteld, maar halverwege het boek heb ik definitief afgehaakt. Onleesbaar, onbegrijpelijk, quasi-esoterisch is deze tekst voor mij. Maar misschien is er iemand die mij in het spoor ervan weet te helpen.

Thom Holterman

VERCAUTEREN, David, Micropolitques des groupes. Pour une écologie des pratiques collectives, uitgegeven door Les Prairies ordinaires, Paris, 2011, 246 blz., prijs 15 euro.

[Beeldmateriaal van de Rotterdamse dichter en illustrator Manuel Kneepkens, met als titel ervan: ‘Rechters’]

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s