Skip to content

Grenzen Aan De Groei

28/05/2012

In 1972 verscheen de eerste uitgave van een studie over economische groei en de consequenties daarvan voor de langere termijn. Het gaat over het rapport Grenzen aan de groei van de zogeheten ‘Club van Rome’, waaraan mede de naam van de Amerikaan Dennis Meadows is verbonden. Vorige week was hij in Parijs voor de presentatie van de nieuwste versie van de tekst. Het dagblad Le Monde interviewde hem (verschenen op 26 mei 2012). Ik ontleen er het volgende aan.

Meadows vindt de oorspronkelijke titel niet goed. De echte vraag is niet of er grenzen aan de groei zitten, maar wat de dynamiek van de groei is. Want iedereen snapt dat er grenzen zijn, maar de interessantste vragen zijn wat de groei teweeg brengt en wat de consequenties zullen zijn als die grenzen worden bereikt.

Valt het systeem in duigen? In ieder geval ziet u aan zoiets als de financiële crisis, dat als de schulden niet meer afgelost kunnen worden, dit geen rustig verloop kent… Meadows gaat zo nog een tijdje door (zoals over het energievraagstuk). Als Le Monde dan vraagt welke raad hij aan François Hollande, Angela Merkel of Mario Monti zou geven is zijn laconieke antwoord: ‘Geen, want mijn mening zal ze een zorg zijn’.

Maar stel, zegt hij, dat ik tovenaar was. Het eerste dat ik zou doen is de tijdshorizon van de politici verlengen. Dit om ze te bewegen niet meer binnen de het tijdsbestek tussen nu en de volgende verkiezingen te denken, maar zich te laten afvragen: ‘Wat zijn de gevolgen van wat ik nu doe binnen 30 of 40 jaar?’. Als je die tijdshorizon verlengt, is het waarschijnlijker dat mensen beginnen zich op een goede manier te gedragen.

IJsetende automobiel

De laatste vraag betreft zijn mening over de ‘politiek van de groei’ in de eurozone. Zijn reactie: Als de politiek gebaseerd is op de groei, zal u niet horen spreken over het einde van de groei. Want dat betekent dat u iets nieuws moet verzinnen. Japanners hebben wat dat aangaat een interessant spreekwoord: ‘Indien uw enige gereedschap een hamer is, lijkt alles op een spijker!’. Voor economen is het enige gereedschap de groei, dus alles lijkt op een behoefte aan groei.

Hetzelfde is aan de hand met politici. Die zijn voor een bepaalde tijd gekozen. Hun doel is: als goed en doeltreffend te verschijnen gedurende de looptijd van hun mandaat. Zij houden zich niet bezig met wat na hen gebeurt. Dit is precies de reden dat er zoveel schulden worden gemaakt: men leent voor de toekomst om in het heden de vruchten te genieten. Wanneer het tijd wordt om de schulden in te lossen, wel dan zijn zij die ze hebben aangegaan allang vertrokken.

[Samengevat en uit het Frans vertaald ThH]

[Beeldmateriaal van de Rotterdamse dichter en illustrator Manuel Kneepkens]

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s