Spring naar inhoud

De Groeven Van Het Neoliberale Regime

21/11/2012

De eerste die onlangs van kiezersbedrog werd beticht was Rutte (VVD). Daarna werd het gedraai van Samsom (PvdA) het mikpunt. In Frankrijk is het de president van dat land, François Hollande (PS; Parti socialiste), die het plegen van ‘duperie’ (bedrog, oplichterij) wordt verweten. Is het woord ‘bedrog’ eigenlijk wel van toepassing?

Het geval Hollande

In de presidentscampagne begin dit jaar, maakte Hollande zich sterk voor allerlei zaken, die van een sociaaldemocraat verwacht mogen worden. Laurent Mauduit wijst daarop in zijn artikel ‘Economie: la duperie sociale-libérale’ (Marianne van 17-23 november 2012). Na een half jaar het presidentschap te hebben uitgeoefend, is Hollande namelijk voor een deel terug in wat ik noem de groeven van het neoliberale regime. In drie gevallen is hij daarvoor van koers veranderd, betoogt Mauduit.

De eerste koersverandering betreft de kwestie van de kosten van arbeid. Die zullen in het voordeel van de werkgevers worden verlaagd. Deze verlaging wordt door de consumenten betaald door de verhoging van de BTW-tarieven. Het doel van de maatregel heet het concurrentievermogen van het bedrijfsleven te vergroten. Een aantal maanden geleden riepen het ‘Institut de l‘entreprise’ en het ‘Institut Montaigne’, organisaties die op de hand van de werkgevers zijn, de regering al op tot het nemen van zo’n maatregel.

Hier is sprake van een liberale hervorming, die ondersteund wordt door een tweede koersverandering van Hollande. Daarbij gaat het om de wijze van het verwerken van de bezuinigingen. Een deel van de bezuinigingen wordt gerealiseerd via hervorming van de staat, ‘verandering’ van de sociale bescherming en de introductie van de nieuwe territoriale organisatie (Is het toeval dat de PvdA minister van binnenlandse zaken, Ronald Plasterk zich met dit laatste onderwerp voor Nederland bezighoudt? Neen, want het past in dezelfde technocratisch ‘groef’).

De derde koersverandering geldt die van de arbeidsmarkt. Die zal zo worden geherstructureerd dat het systeem in overeenstemming is met de ‘flexisécurité’ (van flexibel en ‘sécurité, bescherming). Het komt erop neer dat het gebruik van het arbeidscontract voor onbepaalde tijd wordt teruggedrongen waarvoor in de plaats komen contracten voor bepaalde tijd. Dit om arbeid flexibel te maken, waaraan de mens zich moet aanpassen (een effect van het anti-humanisme van het neoliberalisme). Die flexibiliteit past in de logica van het neoliberale regime en het is iets waarvoor in rapporten van de OECD en het IMF al tijden wordt gepleit, aldus Mauduit.

Kortom, Hollande heeft zich met deze driedubbele draai weer begeven in de groeven van het neoliberale regime. De genoemde maatregelen kennen we ook in Nederland. Vreemd? Neen, want hier hebben we met dezelfde ‘groeven’ van doen.

Sprake van bedrog?

Is hier nu sprake van bedrog? Voor het beantwoorden van die vraag mag niet worden vergeten, dat het kapitalistische productiesysteem (produceren om de winst) reeds heel lang bezig is groeven te etsen in maatschappelijke systemen ten behoeve van voor haar wenselijke economische gedrag.

Als politieke partijen zich in het parlementaire bestel ‘inschrijven’, plaatsen ze zich in de hiervoor bedoelde groeven (vergelijk het met het opzetten van een LP – vynil – op een platenspeler). Rond het moment van verkiezingen, kunnen ze zich er even uit verheffen (het liftmechanisme van de arm met naald van de platenspeler). Na de verkiezingen zakken ze weer in de groeven terug.

Dus voor de verkiezingen kunnen sociaaldemocratische partijen even iets roepen dat wellicht een verwijzing naar socialisme inhoudt, maar na de verkiezingen – zeker als er sprake is van regeringsdeelname – dan is het: terug die groeven in!

Is er dan van bedrog sprake, als een ieder weet, dat dit de partijen te wachten staat? Hebben die partijen soms met list een andere voorstelling van zaken gegeven? Ik zou denken van niet. Overkomt dit alleen de PvdA, nu, of had het ook gegolden voor bijvoorbeeld de SP en GroenLinks? Ja, want zij hebben er uitdrukking aan gegeven eveneens in die groeven mee te (willen) draaien. Andere politieke partijen laat ik hier buiten beschouwing, want die willen helemaal de groeven niet uit.

Thom Holterman

Aantekeningen

[1]  Over Samsom ‘nu en acht maanden geleden’ gaat een item op Joop.nl (klik HIER).

[2]  Ik ga hier voorbij aan de discussie over de Franse ‘chocs de compétivité’ wat verwijst naar het ‘vergroten van het concurrentievermogen’. Dit is natuurlijk een oneindig proces, wat ook blijkt uit het feit dat het al jaren aan de orde is: verlaging van de arbeidskosten, vergroten van de precariteit van de loonarbeiders, het vrijstellen van belastingen van bepaalde financiële/vermogens elementen van de allerrijksten…

Welke regering er ook aan de macht is, er wordt steeds vanuit een zelfde ‘logica’ omtrent dit onderwerp geredeneerd. Dat moet veranderen; die ‘groef’ moet worden verlaten. Hij moet worden omgezet in grief. Meer daarover? Zie de site van de Fondation Copernic (klik HIER).

[3]  Een groef  tot uitdrukking gebracht met een tendens naar grief:

‘Het kapitalisme vindt steeds nieuwe strijdvormen uit voor zijn instandhouding – marktdirigisme, groei van afzetgebieden, fascistische regeringen – ; het steunt op de degeneratie van de leiders van de arbeiders; het weet met behulp van diverse reformistische tactieken de klassentegenstellingen te verhullen’. Guy Debord, Rapport sur la construction des situations (Paris, 1957; integraal te bestuderen; klik HIER). De grief: de sociaaldemocratie is uitgevonden om in het tactisch spel van het kapitalisme, de verhulling te legitimeren.

2 reacties leave one →
  1. W.Verver permalink
    21/11/2012 13:13

    Het is niet toevallig dat de landen van de EMU allen hetzelfde beogen nml vergroten van hun concurrentie. Hiertoe zijn zij gedwongen doordat zij een gezamelijk munt hebben waardoor EMU landen tegen elkaar worden uitgespeeld.

    • tijdschriftdeas permalink*
      21/11/2012 13:32

      Zeker, maar het is precies ook daarom dat ik een citaat uit 1957 heb toegevoegd. Dat verwijst naar een tijd van ver voor de gezamenlijke munt. De problematiek heeft dus een veel langere ‘looptijd’. [Thom Holterman]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: