Skip to content

Over Racisme En Het Politieke Spel

11/12/2013

SinéMensuel

Het Front National (FN) waarvan Marine Le Pen de leiding heeft en met wie Geert Wilders flirt, heeft van de FN een ‘ontspannen’ politieke partij gemaakt. Dat betekent niet dat het geen extreemrechtse partij meer zou zijn. Het lijkt er evenwel op dat steeds meer mensen er ontspannen (décomplexé) over doen. Reden voor de volgende opening van het decembernummer van Siné Mensuel:

Voorkant

Een ontspannen stemgedrag.

‘Ik schaam me er niet voor het te zeggen: ik stem op Marine…’

Racisme

Het maandelijkse vraaggesprek houdt Siné Mensuel dit keer met de Franse demograaf, docent en onderzoeker, Hervé Le Bras, specialist op het vlak van de migratieproblematiek. Hij huldigt als standpunt dat het gegoochel met immigratiecijfers door politici slechts ertoe dient de ongerustheid in de publieke opinie te manipuleren. Natuurlijk komt daarbij Marine Le Pen en het FN aan de orde. De standpunten in die hoek verdedigd, corresponderen met de klassieke retoriek van de vreemdelingenangst. Nuttiger is het te kijken wat er over de rechts politieke flank gepresenteerd wordt.

Pag.4

‘190.000 immigranten?…’ ‘…ik zie het dubbele!’

Le Bras vertelt dan over het enige ontbijtgesprek in zijn leven, dat hij had met Franse politicus Hortefeux (UMP; was onder Sarkozy ondermeer minister voor Immigratie en later ook voor Binnenlandse zaken). Tijdens dat gesprek zei hij mij: ‘Weet u, ik beschik over onderzoeken die leren dat de Fransen niet nog meer zwarten willen’. Le Bras: ‘Hij zei dus niet immigranten, hij zei zwarten. En direct heb ik op Sarkozy gelet. Ik zeg niet dat die een racist is, maar hij denkt in biologische termen, niet in sociale. Wanneer men kijkt naar veel van zijn toespraken, dan hebben die een biologische teneur. Hij denkt zonder twijfel dat genen bepalend zijn voor de hele loop van het bestaan’.

Pag.5

‘…ik ben geen racist…MAAR!…’

Het gesprek komt dan op de huidige Franse minister van Justitie Christiane Taubira (afkomstig uit Frans Guyana, studeerde economie, sociologie en etnologie en doceerde economie; was onafhankelijkheidsactiviste en is geen lid van de PS). Al direct na aantreden als minister werd zij mikpunt van kritiek door het FN en de UMP. Onlangs is dit verhevigd in de vorm van openlijk racisme. Dit komt dan met name van de kant van de beweging tegen het homohuwelijk. In die beweging zitten velen uit de rechts en extreemrechtse hoek naast rooms-katholieke integristen.

Wat zij tegen Taubira hebben is, dat zij zwart is en de meest briljante en moedigste minister van het hele zittende stelletje. Dat is wat racisten niet kunnen verkroppen. Voor hen, zo voert Le Bras aan, moeten zwarten hun plaats kennen vanwege hun inferioriteit. Taubira is de belichaming van het tegendeel ervan. Zij vernietigt hun verwerpelijke ideologie.

Het politieke spel

Maar waarom was er dan zoveel voorzichtigheid bij de socialisten (de PS van Hollande) om haar te verdedigen?  Bedenk, zegt Le Bras, dat Taubira geen socialist is. De politieke, socialistische klasse [in Frankrijk; alleen daar, zo vraag ik me af?] is homogeen en gesloten. Zij rekruteert hoofdzakelijk uit hen, die laag op de ladder in de  partij begonnen zijn (bijvoorbeeld als gemeenteraadslid of in de sociaaldemocratisch georiënteerde vakbeweging). Stapsgewijs stijgt men dan in de partij. Langs die weg gezien, is het duidelijk dat de PS vooral de belangen dient van de klasse, die dat weer weet te reproduceren.

Wat beweegt Hollande dan? Oh, die is alleen bezig met zijn herverkiezing in 2017, antwoord Le Bras. Hij vindt dat dit aan alles is af te lezen. Hollande is dan wel impopulair, maar onderwijl poogt hij te voorkomen dat hij wie dan ook voor langere tijd tegen zich opzet, of dit nu de eigenaren zijn die er een renpaardenstal op na kunnen houden, of voetballers, of gepensioneerden van een bepaalde standing, het grote en het kleine kapitaal. Het maakt niet uit. Hij neemt dus halve maatregelen of zelfs non-maatregelen, verpakt in een zichzelf tegensprekende woordenbrij.

Hij, Hollande, houdt in de gaten waar Copé of Fillon (elkaars tegenstanders in de strijd om de hegemonie in de UMP, de partij van Sarkozy) het gedrag of de opvatting van het FN copieren. Dat versterkt extreemrechts waarmee dit hele pakket zich verwijdert van het centrum. Dat laatste wil hij dan voor zich weten te winnen. Kortom, hij is een cynicus. Hij wantrouwt wie intellectueel is’. Tot zover het vraaggesprek met Le Bras.

Elders in Siné Mensuel wordt het handelen van de PS in historisch perspectief gezet onder de titel ‘Honderd jaar linkse dommigheden’:

Pag.15

‘Weet je…alles nog eens overdenkend…tussen een dombo van links en een dombo van rechts…dan kies ik er toch één van links!…Ja, ik weet het…het is dom…’

Links of rechts, repressie is handel

In het kader van de repressie aandacht in Siné Mensuel voor de 18de editie van ‘Milipol’, een beurs – eind november 2013 in de omgeving van Parijs gehouden – waar alles te koop is, waarmee de repressie zich zou willen wapenen. Het lijkt op een agrarische beurs: men wrijft in de hallen van Milipo over de kolf van een snelvuurgeweer, zoals boeren de hand over de kont van een koe laat gaan…En men is gewoon aan het ‘shoppen’:

Pag.13

Naast de aandacht voor allerlei andere onderwerpen en de gebruikelijke strips ook nog een prettige kerst toegewenst door Siné Mensuel:

Pag.27

Thom Holterman

SINÉ MENSUEL nummer 26, december 2013, 32 blz., prijs 5,50 euro.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s