Skip to content

Staatsmoord in Testet (Frankrijk). De Zadist En De ‘Staats Angry Brigade’

16/11/2014

Gendarme

De Franse taal kent er een nieuw woord bij: zadist. Het verwijst naar de afkorting ZAD, Zone à Défendre, ‘te verdedigen zone’. Officieel verwijst de afkorting ZAD naar een Frans juridisch instrument (‘Zone d’Aménagement Différé’), dat wordt ingezet om grote werken te realiseren, zoals het aanleggen van een vliegveld of een traject voor een hoge snelheidslijn. Voor dat soort werken moet vaak heel wat natuur wijken, waardoor grote landschapschade wordt aangericht. Dat is precies wat een ‘zadist’ wil helpen voorkomen met zijn of haar verzet: de betreffende zone verdedigen tegen vernieling. De term valt samen met milieuactivist.

Het verzet is breder dan het milieuactivisme alleen. Veelal gaat het om megalomane projecten, waarvoor enorme kosten worden gemaakt ten bate van relatief weinig mensen en waarmee met name de transnationale vastgoed en bouwondernemingen grote winsten maken. Een bekend Frans voorbeeld waar zadisten al jaren actief zijn, is het (nieuwe) vliegveld dat in de omgeving van Nantes moet verrijzen (Notre-Dame-Des-Landes). Daar wordt dan meteen de aanleg van een HSL verbinding en een autoroute bij gepland. Het gaat dus om een grootkapitalistisch werk dat niet strookt met een antikapitalistische en antiproductivistische maatschappijopvatting. Het noopt dus eveneens tot strijd.

 RemiRémi Fraisse

Stuwdam Sivens

Onlangs kwam een ander project in het nieuws toen een jonge zadist, Rémi Fraisse (21 jaar), de dood vond door een offensief projectiel dat gericht werd gelanceerd door de Franse staats ‘Angry Brigade’, de naam die ik aan Franse Mobiele Eenheid geef. (‘une grenade offensive est lancée par les gendarmes sur un groupe dont fait partie Rémi Fraisse’, Le Figaro.fr, 12 november 2014). De plaats van handeling is het departement de Tarn waar in de bosachtige omgeving van Testet een stuwmeer moet ontstaan, door de bouw van een stuwdam. De milieuschade en de kosten van het werk staan in geen enkele verhouding tot het doel. Het dient slechts een handvol industriële agrarische bedrijven, die met name maïs willen verbouwen – waarvoor veel water nodig is.

Net zo min als in het geval van de bouw van een vliegveld bij Nantes, staan ook hier de zadisten van Testet niet alleen. Zij hebben de experts aan hun zijde. Die wijzen de plannen af. De stuwdam van Sivens is naar hun mening buiten elke proportie, de financiering is onvoldoende doordacht en onder-gefinancierd te noemen (de werkelijke kosten worden dus de toekomst in geschoven: wie dan leeft wie dan zorgt). Het project is destructief voor de in de buurt wonende collectiviteit en voor de omgeving.

De voormalige minister van Ecologie, Delphine Batho (van de Europese Groenen), vatte het project samen als ‘een absurd project voor een minderheid’. Zij heeft van wege haar kritische houding evenwel de socialistische regering voortijdig moeten verlaten. In haar plaats is als minister van Ecologie gekomen Ségolène Royale. Zij beschikt inmiddels over een in haar opdracht uitgevoerd rapport betreffende het project. Het rapport is ten aanzien van het project vernietigend. Ze trekt er evenwel geen conclusies uit, zo is in het Franse dagblad Le Monde van 31 oktober 2014 te lezen. Zij legt de verantwoordelijkheid voor de beslissingen bij de Algemene raad van de Tarn.

Gendarme

Antikapitalisme, antiproductivisme, antifascisme

Het verzet tegen de stuwdam staat niet op zichzelf. Er bestaan veel meer plekken die (kunnen) worden aangeduid als ‘te verdedigen zone’. Op een kaartje van Frankrijk dat het Franse weekblad Marianne van 31 oktober – 6 november 2014 publiceerde, worden zo tien plekken aangegeven, waar een zadistische confrontatie kan plaatsvinden. Dit betekent dat het megalomane denken (zeker geen onbekende ‘fascistische’ trek) een vaste grond heeft gevonden. Dat is in een neoliberale grootkapitalistische omgeving niet opmerkelijk. Als reactie daarop laat het verzet zich kenmerken als antikapitalistisch, antiproductivistisch en antifascistisch. Dat komt – niet vreemd – tot uitdrukking in het Franse, anarchistische weekblad Le Monde libertaire (LMl), nº 1755, van 23-29 oktober 2014.

In LMl wordt opgemerkt dat de ecologisten beter beginnen te begrijpen dat de zones die zij verdedigen geslachtofferd worden aan het productivistische denken van transnationale ondernemingen. En dat lokt een antikapitalistische strijd uit. Een ieder kan verder observeren dat de geweldsescalatie gestuurd wordt door het zittende politieke bestuur op departementaal en nationaal niveau: blijk geven dat je ‘krachtdadig’ weet op te treden. Dat wordt ook erkend.

Le Monde van 14 november citeert een hoge militaire verantwoordelijke, de leidinggevende van de groep mobiele eenheid van Limoges, die de bewuste avond van het drama in Sivens operationeel was. In zijn proces-verbaal, opgemaakt drie uur na de dood van Rémi Fraisse, schrijft hij dat de prefect van de Tarn aan hen had gevaagd ‘de faire preuve d’une extrême fermeté vis-à-vis des opposants par rapport à toute forme de violence envers les forces de l’ordre’ [blijk geven van een buitengewoon krachtdadig optreden tegen de activisten in geval van elke vorm van geweld tegen de ordehandhavers] (Le Monde van 14 november 2014).

Het is dus ondubbelzinnig dat de prefect van de Tarn gevraagd heeft om een bewijs te leveren van een krachtdadig optreden tegen de activisten Ook de socialistische minister president, heeft zich wat dit aangaat niet onbetuigd gelaten in zijn rechtvaardiging van het politiegeweld. Het wordt verder de regering verweten twee dagen te hebben gewacht met een officieel commentaar op de moordpartij. Dit levert de verdenking op, dat er eerst gewerkt moest worden aan het afwentelen van elke regeringsverantwoordelijkheid. Dat wordt uiteraard door de minister van Binnenlandse Zaken ontkend (interview met hem in Marianne van 14-20 november 2014).

Onuitwisbaar is dat ook onder een socialistische regering de staat dodelijke slachtoffers maakt. Dat werd in de Vallée du Tescou in de Tarn op 26 oktober 2014 weer eens duidelijk. Het is niet de eerste keer dat een socialistische regering zich daaraan schuldig maakt. Zo gaf de socialistische Franse president Mitterrand in 1985 toestemming om het actieschip van Greenpeace tot zinken te brengen, waarbij de Nederlandse fotograaf Fernando Pereira het leven verloor. Er zijn ook andere moorden door de Franse politie gepleegd, onder niet-socialistische regeringen. Dit wijst erop dat het geweld systemisch (tot het systeem behorend) en systematisch (met een zekere regelmaat) plaatsvindt.

Remi.Teken

De dood van zadist Rémi Fraisse is staatsmoord

Kijkt men daar nauwkeuriger naar dan blijkt het geweld te worden gedragen door een politieke, economische en sociale structuur. Een van de mensen die daar al jaren onderzoek naar doet en er veel over heeft gepubliceerd is de Franse activist en sociale wetenschapper Mathieu Rigouste. In LMl nº 1756 van 13-19 november 2014 is een vraaggesprek met hem opgenomen. Ik neem daar enkele sprekende fragmenten van over. Aan hem wordt de vraag voorgelegd of hij een logica ziet in het politiegeweld zoals dat in Testet is ingezet.

‘De moord op Rémi moet men plaatsen in een lange geschiedenis. De politie is dan heel duidelijk te zien als het staatsapparaat, dat de economische, politieke en sociale orde (kapitalistisch, racistisch en patriarchaal) moet handhaven, onder gebruikmaking van geweld’. ‘Dat apparaat is opgezet om de sociale lagen te overheersen, te verbannen en te onderdrukken, die het meeste belang hebben bij het zich ontdoen van het bestaande systeem, omdat zij er het minst van profiteren’.

‘De politie doodt in Frankrijk gemiddeld zo’n 10 tot 15 burgers per jaar uit de volkswijken. Met de gevangenis, het systeem van politioneel lastigvallen en het bezetten door de politie van de straat, gaat het om een echte onderneming ten behoeve van ‘sociale schoonmaak’. Het doel is het vermorzelen van alle vormen van volksautonomie’.

Gendarme.1

‘Zoals alle politiemisdaden in de volkswijken, is ook de moord op Rémi geen politievergissing. Het is ook geen vorm van disfunctioneren. Het is een heel bewust product van mechanisch geïnstrueerde mensen, van een rationele opleiding, van een gelegitimeerde tactiek en strategie, die gerechtvaardigd wordt door de toplaag van het staatsapparaat, tot en met het handelen van de uitvoerende politieagenten: het is een staatsmoord’.

De vraag is verder of logisch te begrijpen valt, dat er zoveel Mobiele eenheid agenten waren. Rigouste vindt van wel: ‘Het is te zien als een mogelijkheid om te experimenteren in dit soort situaties, maar ook om er tevens een mediatiek evenement van te maken: wij zijn present, wij staan ons mannetje. Dat wil zeggen dat het repressieve experiment in de etalage wordt gezet van ‘uitzonderlijk goed zijn’ van laten zien ‘zo doen we dit op zijn Frans’. En die etalage richt zich op de internationale markt van veiligheid en handhaving van de orde’. [de veiligheidsindustrie]

‘In Testet evenals in de volkswijken, wordt de politie opgedragen alles te onderdrukken dat verzet biedt aan de uitbreiding van het imperialistische systeem. Ze moet alles en iedereen verwijderen wat het systeem in de weg zit, of het nu gaat om bewoners of de natuurlijke omgeving. Het kapitalisme moet zijn werk kunnen doen de omgeving te herstructureer’.

Thom Holterman

[Beeldmateriaal ontleend aan Le Monde libertaire. De foto is afkomstig uit Marianne.]

Aantekening

Meer over de dood van de Franse activist Rémi Fraisse, zie de site Globalinfo; klik HIER.

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s