Skip to content

Vrede, Midden-Oosten, Standing Rock En Marrons Glacés

21/12/2016

SinéMensuel

Het deze maand uitgekomen nummer van Siné Mensuel besteedt aandacht aan Kerst. Dat is niet raar. De Fransen kennen geen sinterklaasfeest, maar ontvangen wel graag cadeautjes. Geen pakjesavond op 5 december, echter wel op kerstdag. De cartoonist Fernand verzorgde met het oog daarop de voorkant van het nummer:

sine59

Kerstmis in Aleppo. ‘…het is niet het cadeau dat ik verwachtte…’

Vrede?

Kerst heet een uitgelezen moment te zijn om over vrede te spreken. Dus nodigde Siné Mensuel Jean-Paul Chagnollaud uit voor het maandelijkse vraaggesprek. Hij is specialist ‘Arabische wereld’ en directeur van het Studie- en onderzoeksinstituut Mediterrané en Midden-Oosten. Voor hem is het de westerse politiek sinds het akkoord Sykes-Picot uit 1916 tot aan de oorlog tegen Irak, die tot de actuele rampspoed in dat gebied heeft geleid.

Het Brits-Franse (Sykes-Picot) akkoord over de verdeling van de invloedssfeer in het Midden-Oosten, werd gesteund door Italië en Rusland. De oorsprong van het hedendaagse drama in het Midden-Oosten, zo maakt Chagnollaud duidelijk, ligt bij de grenzen die door de Fransen en de Britten in de jaren 1920 zijn getrokken, waarbij er geen oog was voor de verschillende volken die in dat omvangrijke gebied verbleven. De grenzen werden opgelegd zoals imperialistische naties altijd de dingen opleggen. Wat toen (etnologisch) vernield werd, is tot op heden nog niet geheeld.

Zo kan IS worden verdreven gelijk Al Qaida is gemarginaliseerd, maar daarmee zijn de oorzaken van hun ontstaan niet weggenomen. Andere, identieke bewegingen zullen verschijnen. De drama’s die spelen in deze regio hebben de scheuring van gemeenschappen als achtergrond. In gewelddadige tijden verharden die. Als daar dus geen beweging in zit, zul je altijd extremisten hebben die absurde en karikaturale lezingen van de islam opleggen om nieuwe terroristische groepen te laten ontstaan…

rood061

Het Midden-Oosten is rood…  En toch niet communistisch!

Young Leaders: pro-Amerikaanse elitefabriek

In een recente bespreking van een boek over hoe elites macht organiseren, beschreef ik een aantal elite-clubs. Met dank aan Siné Mensuel kan ik er een aan toevoegen. Het gaat om de ‘Young Leaders’, een Frans-Amerikaanse club die elk jaar een nieuwe samenstelling krijgt, in de verwachting dat zij in de toekomst tot de leidende elites gaan behoren in politieke, financiële en mediatieke domeinen. De gelukkigen zijn te herkennen aan hun positieve instelling met betrekking tot het onovertroffen Amerika en het ‘wilde’ liberalisme.

U kent de young leaders niet? Neen? En toch zijn hun namen u vertrouwd, schrijft Siné Mensuel. Het zijn de mensen die inderdaad de top van de Franse staat bereikten… Alain Juppé, Nicolas Sarkozy, François Hollande, Arnaud Montebourg… Zij, en vele anderen, hebben het lichtende programma gevolgd van de French-American Foundation (FAF), opgericht in 1976 onder bezielende leiding van de toenmalige Franse president Giscard d’Estaing en Amerikaanse president Gerald Ford en enkele grote industriële bazen.

Sinds 1981 selecteert de FAF voor het programma ‘young leaders’ elk jaar aan beide zijden van de oceaan 10 à 15 jonge, veelbelovende personen in de leeftijd tussen 30 en 40 jaar. Deze jongeren volgen een korte maar intense cursus in de USA. Gedurende enkele weken ontdekken de Fransen ‘het beste’ dat de USA te bieden heeft. De bijdrage in Siné Mensuel informeert over wat er zoal tijdens de cursus wordt gepresenteerd en wie wie ontmoet. Van de zijde van de Amerikanen zijn Bill en Hilary Clinton wel de meest bekende young leaders geweest. Van de Franse kant maakten in 2012 zes personen deel uit van de Franse socialistische regering van Jean-Marc Ayrault.

In september 2016 belegde de FAF een conferentie met als thema ‘Amerikaanse droom – Franse droom’. Blijft over te weten of het Amerika van Trump nog altijd zo droomt…

trump058

ZAD, zones om te verdedigen

De naam Jean-Marc Ayrault, die zojuist hierboven genoemd werd, is ook verbonden aan de activistische strijd die woedt in de omgeving van de Franse stad Nantes. Deze Aurault was, voordat hij in 2012 Eerste Minister werd, vanaf 1989 burgemeester van Nantes. In die tijd was hij groot voorvechter van de verplaatsing (en uitbreiding) van het vliegveld bij Nantes, inclusief de aanleg van bijpassende autoroutes en rails voor hogesnelheidstreinen. Dit ‘grote onnuttige werk’ moest plaatsvinden in Notre-Dame-Des-Landes (regio Nantes). Dit betekent: vernietiging van de natuurlijke en kleinschalige agrarische omgeving ten bate van de inkomsten van ondermeer de betonmaffia. In Siné Mensuel wordt nog eens uitgelegd wat er speelt en wat heden de stand van zaken is aangaande het actiefront, dat in de ZAD Notre-Dames-Des-Landes het verzet tegen de plannen representeert.

Aan de andere kant van de oceaan woedt ook een slag in het kader van een ‘groot onnuttig werk’. Siné Mensuel legt daarmee verband met het verzet van de Sioux in Standing Rock (USA) tegen de destructie van hun milieu door technologische absurditeiten. ‘Wanneer de laatste boom geveld is, de laatste rivier vervuild, de laatste vis gevangen, wel dan zal het bleekgezicht merken dat je geld niet kan eten’. Dit citaat van het Sioux stamhoofd Sitting Bull (1831?-1890) figureert in de kop boven het artikel over deze problematiek in Siné Mensuel.

pijpleiding062

‘Neen tegen de pijpleiding bij ons!…’    ‘Raaskal niet!… Zonder die pijpleiding kunnen we geen molotovcocktails maken! …

Legalisering van drugs?

Over drie pagina’s verspreid aandacht in Siné Mensuel voor de problematiek van de legalisering van softdrugs in Frankrijk. Daarvoor wordt mede acht geslagen op hoe een en ander in het buitenland wordt geregeld. Maar het Franse wijnkapitaal ziet alles heel helder.

drugs060

Legaliseren van cannabis in Frankrijk?  NÓÓIT!!

En verder in dit kerstnummer

Naast deze onderwerpen, de gebruikelijke rubrieken en strips vindt men nog een uitgebreid artikel over de ‘menselijke keten’ die is ontstaan ten dienste van migranten in een bepaalde wijk (de 19de) van Parijs. Daar bivakkeren vele migranten voor wie door vrijwilligers Franse taalcursussen worden georganiseerd; zij verstrekken maaltijden en mobiliseren de in grote aantallen aanwezige migrantenvrouwen. Een ander onderwerp handelt over het laten vieren van de teugels in bedrijven met betrekking tot arbeid en veiligheid: het aantal arbeidsongevallen onder jongeren blijkt groter dan onder volwassenen. Waar blijft de Arbeidsinspectie? Aandacht in Siné Mensuel ook voor de kerstkeuken, in dit geval voor de eetbare kastanje.

Wie weleens in Parijs is geweest kent ze wel, de stalletjes op de hoek van de straat waar warme, gepofte kastanjes worden verkocht. Met de kastanje kan meer dan dat worden gedaan; zo wordt er een ‘siroop’ van de kastanjes gemaakt als toevoeging bijvoorbeeld voor een kir. Tevens zijn er gekonfijte kastanjes (marrons glacés) op de markt, verkocht tegen de prijs van goud, meldt Siné. De kerstman blijkt ze verstopt te hebben…

kerstman059

 

Thom Holterman

SINÉ MENSUEL, nr. 59, december 2016, 32 blz., prijs 5,50 euro.

[Beeldmateriaal ontleend aan het besproken nummer van Siné Mensuel.]

Advertisements
One Comment leave one →
  1. Lydia permalink
    21/12/2016 12:24

    Die laatste prent hoefde je niet te vertalen, Thom. :))
    Ik wens je hele fijne Kerstdagen toe en een gezond en gelukkig 2017! groetjes, Lydia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: