Spring naar inhoud

Ongezond Eten, Maffiose Voedingsindustrie En De Subversieve Keuken

06/03/2018

Het Franse anarchistische maandblad Le Monde libertaire (LMl) verzorgt een ruim overzicht van activiteiten waarmee Franse anarchisten zich bezighouden. Naar teneur verschilt dit niet veel van bijvoorbeeld Buiten de Orde. Het houdt je op de hoogte. De voorkant van het onderhavige nummer geeft aan dat het om het januarinummer gaat; het is echter het februarinummer (nr. 1792). Het zetduiveltje verschijnt ook overal…

 

Kleinschalige veeteelt

Mij valt in het algemeen op dat de aandacht voor agrarische activiteiten als anarchistisch item toeneemt. Dat is niet vreemd. Subversieve boeren gaan per slot van rekening historisch vooraf aan die van subversieve arbeiders (anarchisme in het laatste geval als onderdeel van de revolutionaire arbeidersbeweging). Nu dat laatste tanende is en subversiviteit (mede) door andere groepen wordt overgenomen en opgepakt, komen ook agrariërs weer in beeld. Dit hangt samen met de uitbreiding van aandacht voor bijvoorbeeld vegetarisme en biologische land- en tuinbouw en ook veeteelt. Dat krijgt in Frankrijk aandacht onder de term ‘élevage paysan’ (kleinschalige veeteelt) in combinatie met het welzijn van dieren en verzet tegen een ‘élevage industrièle’ (grootschalige, industrieel opgezette, veeteelt). De voorgestane vormen van agricultuur leiden dan bijvoorbeeld tot de ‘anarchistische keuken’ of ook de ‘subversieve keuken’. Het eerste onderwerp is terug te vinden in LMl in een discussiestuk getiteld ‘Verdediging van de kleinschalige veeteelt’; het tweede onderwerp is een uit het Italiaans vertaald discussiestuk ‘Anarchistische keuken, een revolutie die er aankomt’.

Subversieve keuken

In Frankrijk is het voorgaande te begrijpen vanuit de strijd tegen ‘malbouffe’, ongezond eten. Die strijd richt zich tegen de maffiose voedselindustrie (waaronder ook vallen de producenten van de ‘grote merken’ – zoals Nutella) en dito supermarktketens. Die hele maffiose bende draait om drukken van de prijs (=omzetstijging kweken) en daarmee drukken van de kwaliteit en dus de veiligheid van voeding (salmonella-schandaal Lactalis). Die veiligheid is ook in het geding waar allerlei toevoegingen worden gebruikt, van suiker tot nitraat en nitriet – om de houdbaarheid van een product te verlengen. Maar ook een ander doel wordt gediend, zo is in het Franse weekblad Marianne van 9-15 februari 2018 te lezen: ‘…om de verlaging van de kwaliteit te maskeren en de illusie van de goede smaak aan het product te geven, overladen de lage-kosten-industriëlen hun producten met suiker, vet, zout. Daarmee creëren zij verslavingsreflexen, die aanzetten tot overconsumeren. Bekende effecten daar weer van zijn: overgewicht, diabetes, verkeerde cholesterol, kanker: ongezond eten doodt!’. Deze ‘rekening’ (gezondheidszorg), die de farmaceutische maffia verrijkt, wordt uit eindelijk door de schatkist betaald…

Wel, je hoeft geen veganist te zijn om radicale, andere keuzen te maken dan die welke leiden tot het spekken van maffiose kassen. In die richting werkt ook de ‘subversieve keuken’. Ideologisch probeert zij zich te bevrijden van de onderdrukking van kapitaal en staat. Organisatorisch bouwt zij zich op vanuit het idee van zelfbeheer en onder meer met behulp van de uitbouw van een ‘forum’. Het Italiaanse forum Subversieve Keuken vormt een middel voor snelle communicatie ten behoeve van berichtgeving over op handen zijnde oogsten en de distributie van land- en tuinbouwproducten. Dit niet alleen, tevens gaat het om aankondiging van activiteiten, starten van cursussen, uitwisseling van kennis, enzovoort.

Libertaire pedagogie?

In dit nummer van LMl vindt men ook een bespreking van een essay, dat het boek van de Braziliaanse pedagoog Paulo Freire (1921-1997), getiteld Pédagogie des opprimés (1974) (Bevrijdende pedagogie; een pedagogie die werkt aan de zelfbevrijding van onderdrukten), opnieuw onder de aandacht brengt. Het essay is van Irène Pereira, een van de redacteuren van het Franse anarchistische tijdschrift Réfractions. De Franse libertaire onderwijskundige Hugues Lenoir bespreekt het essay voor LMl. Na een samenvatting van de inhoud, merkt hij het volgende op: ‘In feite dus niets nieuws, daar het niet om meer gaat dan opnieuw te activeren wat in het werk van anarchistische opvoeders al meer dan 120 jaar wordt aangedragen’.

Nemen we Freire in beschouwing, zegt Lenoir, dan claimt hij in genen dele een libertaire pedagogie, waarvan de kracht nu eenmaal is de constructie van een anarchistische samenleving te doen ontstaan. Dit betekent aldus Lenoir: er is geen sprake van libertaire pedagogie zonder libertair project. En dat lijkt Pereire over het hoofd te hebben gezien…

Thom Holterman

Le Monde libertaire, nr. 1792, februari 2018, 56 blz., prijs 4 euro.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: