Spring naar inhoud

De ‘Kleine Jungle’. Permacultuur En Solidaire Arbeiders

30/05/2018

Al eerder besteedde ik aandacht aan stadlandbouw, waarbij ook meermaals naar Cees Bronsveld werd verwezen, een van de mensen die zich in de Lage landen voor dit onderwerp sterk maakt. De lage landen strekken zich evenwel uit tot de Franse landsgrens. Net daarvoor ligt de plaats Moeskroen, waar Gilbert en Josine Cardon, gepensioneerde arbeiders, ‘globetrotters’, en vakbondsactivisten, enkele decennia geleden de vereniging ‘De solidaire arbeiders’ oprichtten. Dat was lang voor het ‘biologisch’ tuinieren in de mode was. Ze worden nu bezocht door liefhebbers van tuinieren en nieuwsgierigen uit heel Europa en soms zelfs daarbuiten. De opgerichte vereniging telt honderden leden en er is zichtbaar geen gebrek aan collectief werk! Op de site van Germinallejournal wordt aandacht besteed aan het werk van de Cardon’s. Daar wordt de door hen gecreëerde wereld de ‘kleine jungle’ genoemd. Hieronder een vertaling uit het Frans van het artikel.

                  Gilbert en Josine Cardon

Permacultuur

Hier geen zakenlui, geen bobo’s… We wisselen onderling kennis, zaden, groenten, menselijke warmte uit, in alle eenvoud. Een beetje zoals in elk Cubaans dorp, waar ANAP, een boerenvakbond, in het hele land opleidingsprogramma’s op het gebied van permacultuur heeft opgezet (Cuba, dat pesticiden op zijn grondgebied heeft verboden, is wereldleider geworden op het gebied van biologische landbouw en het eerste land dat ‘het stadium van duurzame ontwikkeling heeft bereikt’ volgens het WWF). Permacultuur is gewoon alle kennis en technieken die het mogelijk maken om ‘meer te produceren’ door te werken aan de kwaliteit van de bodem, zonder pesticiden of chemische meststoffen. Het is ook het tegenovergestelde van ‘bio low cost’ dat we vinden in onze supermarkten, waar smaakloze groenten en fruit bovengronds zijn gegroeid in klinische kassen die een absurde hoge meerkosten met zich brengen.

Volgens Gilbert ‘zijn wij degenen die intensieve landbouw bedrijven’… Dat is het gevolg van het feit dat we zorgdragen voor de grond zoals men ook voor zijn gereedschap zorgt, zonder de dodelijke inbreng van agressief ploegen. Men moet de tijd nemen, los van de logica van ‘onmiddellijke en maximale winst’; men vergaat snel onder de massa van geproduceerde eetbare planten… veel meer dan op een door de technieken van de moderne agrochemie ‘versleten’ grond. Er is dus geen sprake van een terugloop van productie, zoals de algemene gedachte is. Integendeel, we kennen een constante productiviteitsverhoging door de juiste zorg, een geavanceerde wetenschap – zeker: meer ‘biologisch’ dan ‘chemisch’. Tevens zien we een vermindering van hard werken, aangezien het geleidelijk aan juist de levende aarde zelf is, die de zaden voor zijn rekening neemt die men zaait.

Agro-ecologie

In veel opzichten lijken al deze praktijken op wat in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw in de Sovjet-Unie werd toegepast, in het bijzonder door het ‘plan voor natuurverandering’ van 1948 (in 1954 werd op brute wijze door Chroesjtsjov deze sovjet agro-ecologie gestopt; die besloot de Sovjetlandbouw in overeenstemming te brengen met het Amerikaanse intensieve landbouwmodel). Destijds werden overal in de minder vruchtbare steppen van het zuiden in Rusland bosstroken aangeplant om te profiteren van polyculturen door gebruikmaking van de aanwezig bodembedekking. Het idee was het te laten komen tot de vereniging van deze planten en de bosstroken om zo het steriele ecosysteem van de steppen effectiever te lijf te gaan zonder zijn toevlucht te nemen tot chemie, die de bodemtextuur vernietigt. Bij Gilbert en Josine worden dan ook de gezaaide planten gecombineerd met bomen die zorgen voor schaduw, waterretentie in de bodem, takken en bladeren voor natuurlijke compost, enz. Dit wordt agrobosbouw genoemd. We leerden dit na een ontmoeting met Josine, die we met Gilbert troffen tijdens een feest in Moeskroen. Dat was georganiseerd rond de algemene principes van permacultuur en overwegingen van de ‘pre-Chroesjtsjov’ Sovjet agronomen. Wij maakten kennis met de expertise die er bestond… [Vertaling Thom Holterman]

Het artikel is integraal in het Frans te raadplegen op Germinallejournal. Aan het artikel is toegevoegd een aantal vraaggesprekken met de initiatiefnemers. Hun blog is te vinden onder Fraternitesouvrieres.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: