Spring naar inhoud

Antimilitarisme Is Terug Voor Gerichte Campagnes

25/11/2018

Het antimilitarisme is terug als aandachtspunt. Zo kwamen in Nederland voor een herdenking van de ‘rode’ dominee Nico Schermerhorn(1866-1956) in Nieuwe Niedorp onlangs honderden mensen bijeen. Schermerhorn stond voor socialisme, anarchisme en antimilitarisme. Het moet eindelijk eens afgelopen zijn met het gedonderjaag van volstrekt onverantwoordelijk handelende zogenaamde ‘groten der aarde’ en ander loslopend tuig van regeringsleiders! We kunnen dit ook lezen in het Franse anarchistische maandblad Le Monde libertaire (nr. 1800, november 2018). Het heeft als thema ‘antimilitarisme’. Op de voorkant van het nummer: de opwekking aan het front ‘Lachen makkers!’

Antimilitarisme

     Criminelen-congres onder Arc de Triomf

Iedereen is toch tegen oorlog? Als je het vraagt, ja…maar… De eerste wereldoorlog (WO I) was nog niet beëindigd of men begon aan de voorbereidingen voor de tweede wereldoorlog (WO II)… In ieder geval begon die laatste eerder dan de officiële datum. De Spaanse burgeroorlog laat dit herkennen. En in onze periode hebben de ‘verantwoordelijken’ (de onverantwoordelijk handelenden dus) hele delen van het Midden Oosten veranderd in een gebombardeerd Dresden… Alsof de derde wereldoorlog al is begonnen. Neen, dan op 11 november jongsleden. Vroom stonden die bommen-gooiende regeringsleiders erbij om in Parijs het einde van de eerste WO te herdenken. Wat een huichelaars. Het wordt dus tijd het antimilitarisme te her-overdenken voor gerichte campagnes in deze tijd, aldus de opening van het ‘dossier’ over dit item in Le Monde libertaire (LMl).

Militarisme is de term is waaronder valt: een systeem dat militairen kent en onderhoudt (samengesteld in legereenheden) en dat zich op oorlog-voeren voorbereidt. Een systeem dat ten dienste wordt gesteld aan regeringen om een dubbel doel te bereiken: (a) tegen vreemde mogendheden strijden en (b) in geval van volksopstanden gewelddadige onderdrukking uitoefenen. Wel, het antimilitarisme is het tegendeel van dit al. Dit om het geheugen op te frissen.

Ook als er geen oorlog is, toch kent het militarisme zijn legitimatie in de ogen van degenen die de macht hebben en deze willen behouden (vergelijk Mexico in relatie tot de zapatisten in Chiapas; Syrië tegen zijn eigen bevolking en Turkije in eigen land en Syrië in relatie tot Koerden). Een nieuwkomer is de openlijk fascistoïde Braziliaanse president Jaïr Bolsonaro (van de Sociaal-Liberale Partij; sla acht op de perverse verdraaiing van woorden: sociaal en liberaal; iets wat we in Nederland onder meer bij de VVD en de PVV herkennen). In LMl hierover een uitgebreide verslaglegging door enkele Braziliaanse kameraden ter plaatse, met twee artikelen. Het ene ‘De militarisering verzekert niet de behoeften van de basis van de bevolking’ en ‘Het leger in het Braziliaanse politieke landschap’.

Al jong moet het ‘prettige’ gevoel voor het leger er in worden gegoten. Wat troffen de ouders voor hun kinderen tijdens een schooldag dus aan op 20 september 2018 op de school ‘Jules Ferry’? Een aantal snelvuurgeweren op driepoten waar de kinderen, in schiethouding liggend, achter konden plaatsnemen. Het bijpassende artikel gaat over dit soort geestelijke voorbereiding op psychische vervorming tot kanonnenvoer. Dat wordt een traumatische ervaring voor een daadwerkelijk vervolg: de kindsoldaten. Het is om op te piesen. Kortom, een ‘dossier’ over antimilitarisme in het gezicht van de huidige wereld.

Strijdtonelen elders

Hoewel het nieuwe vliegveld in de omgeving van Nantes niet wordt aangelegd is de strijd om de ZAD van Notre-Dame-des-Landes nog niet gestreden. Een kort artikel over het collectief ‘Rosier’ aldaar. Dat houdt een perceel grond bezet dat ze agrarisch bewerkt. De Franse overheid wil dat ‘Rosier’ zich plooit binnen de ‘bestuurlijke strategie’. Dit betekent dat het zich moet gedragen naar door de staat opgelegde regels. Daarbij moet gewerkt worden op een manier die overeenkomt met de behoeften van het kapitaal. Verzet dus.

In een artikel over volksonderwijs speelt de vraag of dat dan ook revolutionair onderwijs is. Neen, want dat zal in de inhoud en de manier van verzorgen van onderwijs verwerkt moeten zijn. Daarvoor wordt terugverwezen naar de Franse revolutionair-syndicalist  Fernand Pelloutier (1867-1901). Die huldigde al ‘vorming om te emanciperen’. Het betoog maakt vervolgens duidelijk dat het moet gaan om revolutionair volksonderwijs, aldus de auteur (Hugues Lenoir, onderwijskundige en anarchosyndicalist).

Verder, naast artikelen over andere onderwerpen, natuurlijk film- en boekbesprekingen.

Thom Holterman

Le Monde libertaire, nr. 1800, november 2018, 60 blz., prijs 4 euro.

Advertentie
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: