Spring naar inhoud

Kapitalistische Zorg Is Winstneming, De Schijnheilige Gift En Ook Nog Europa

09/05/2019

‘Europa’ is politiek geboren in het hart van de Koude Oorlog tussen de USA en USSR. De val van de Muur veranderde veel door aan financiële machten en multinationale bedrijven de wereld open te stellen – zonder een politieke tegenmacht op het wereldniveau. Gehandicapt door zijn politieke zwakte bleek Europa niet in staat goed op de nieuwe situatie in te spelen, aldus Antoine Lopez in het nieuwe nummer van Siné Mensuel (nr. 86). De weg lag daarmee open voor de macht van de ‘financiële wereld’ en de multinationals. De burgers kennen het vervolg aan den lijve: bestedingsbeperking en opgelegde soberheid voor hen – groeiende winsten voor een kleine minderheid van geldwolven zonder grenzen. Goede reden voor burgers om eindelijk in opstand te komen, maar tegelijk ook de geboorte van allerlei ‘identitaire’, nationale politieke gedrochten (personen als wel partijen). Dus Europa maar de rug toe keren? Zowel de USA (Trump) en Rusland (Poetin) zouden dat graag zien. De EU dondert dan in elkaar. Van Amerikaanse zijde komt dat goed uit om de verschillende markten over te nemen en van Russische zijde gloort hoop op een grotere invloed in Oost-Europa. Echter, ‘Welke kant op naar Europa?’ lezen we op de voorkant van Siné Mensuel. Hoe ziet de kaart eruit?

Kapitalistische zorg als vernielzucht

Zorg moet iets opleveren, neen niet ‘zorg’, dat is bijzaak, maar geld. Alleen die zorg is zorg in kapitalistische zin als het geld opbrengt. Die zorg wordt georganiseerd die ‘winstgevend’ is. Privé klinieken vormen de doodsteek voor publieke ziekenhuizen. De eerste pikken de vruchten van de taart, likken de slagroom weg. Wat overblijft is voor de (publieke) ziekenhuizen. Die worden geconfronteerd met gebrek aan middelen, want in een neoliberaal klimaat is rentabiliteit graadmeter. In Frankrijk lopen door deze asociale instelling de wachttijden in de publieke psychiatrische zorg op tot in de eeuwigheid. Spoedeisende hulp leidt regelmatig tot het in een dwangbuis stoppen van een persoon (een artikel over twee pagina’s over deze kwestie in Siné Mensuel).

Dan de kwestie van de reactie op een hartaanval. In dunbevolkte gebieden in Frankrijk zijn kleine ziekenhuizen als ‘onrendabel’ wegbezuinigd. Afstanden zijn daardoor groter geworden; hulp komt dus later, als de persoon al overleden is (hetzelfde is aan de orde met zwangere vrouwen, het kind is in de auto onderweg geboren). Patrick Pelloux, praktiserend arts ‘spoedeisende hulp’ in een ziekenhuis, schrijft er over in zijn rubriek voor Siné Mensuel. Het kan allemaal nog rotter, leert een ander artikel in dat blad over spoedeisende hulp.

Spoedeisende hulp

Bij verplegend personeel in het ziekenhuis ‘Centre hospitalier de Valence’ is bij de spoedeisende hulp woede uitgebroken. Die woede is omgezet in een clip, getiteld ‘Er is woede in de katheter’. Het door de ziekenhuisleiding gepubliceerde ‘Terugkeerplan naar Evenwicht’ vereist de sluiting van bedden, het wegvallen van posities en reorganisatie en verdeling van de dagelijkse taken van de gezondheidswerkers. De clip is door het verplegend personeel bedacht en vertolkt; vanaf half april is die al honderdduizenden keren bekeken. In de tekst wordt het drama beschreven als te gek voor woorden, dat in een land als Frankrijk zo destructief met de (publieke) medisch zorg wordt omgesprongen: als je moet plassen is het beter niet onder druk te staan, als je moet eten, is het beter daar niet aan te denken. Maud Dugrand die over dit onderwerp schrijft voor Siné Mensuel, heeft de vindplaats voor de clip op YouTube erbij gezet; klik op de titel van de clip: ‘Y a de la colère dans le cathéter’.

Welk genie zit er achter ook dit type kapitalistische destructie? Wie anders dan Macron, de Franse Rutte. Bij het pagina’s tellende artikel, in dit geval in Marianne van 3-9 mei 2019, over de economische balans van de eerste twee jaar als president luidt de kop: ‘Macron erger dan Sarkozy en even slecht als Hollande. Siné Mensuel spreekt over Macron in beeldtaal als de beste arbeider van Frankrijk:

Van publiek ziekenhuis naar privé kliniek

‘Ik heb de plannen al klaar liggen’.

Schijnheilige gift

De superrijken hebben supersnel gereageerd met donaties voor het herstel van de afgebrande Notre-Dame. In een week tijd is een miljard euro bijeen gebracht. Om bij God in een goed blaadje te komen – zoals voorheen via de aflaat gebeurde. Maar voor de betonmaffia valt er heel wat terug te verdienen. Het gedoneerde geld is namelijk ook als lobby-geld te zien. Er is een internationaal architecten-concours uitgeroepen voor de reconstructie van de kerktoren van de Notre-Dame (Parijs). SinéMensuel doet er aan mee met het volgende voorstel:

 

[ThH]

Siné Mensuel, nr. 86, mei 2019, 32 blz., prijs 5,50 euro

[Beeldmateriaal ontleend aan het besproken nummer van Siné Mensuel.]

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: