Spring naar inhoud

ESPERO – Libertair Duits Tijdschrift

21/06/2020

Het eerste nummer van het ondogmatische Duitse libertaire tijdschrift espero is zojuist verschenen (juni 2020). Het wordt uitgegeven als een kosteloos E-Zine (in PDF-Format, 180 pagina’s). U kunt zich voor een abonnement op ESPERO (‘Ik hoop’ in het Spaans) per email melden (informatie, zie hier onderaan).

 

Geschiedenis

espero – het nieuwe vervolg knoopt aan bij de traditie van 1993-2013 van het toenmalig verschenen kwartaalschrift espero. Het wil het beproefde platform voor libertaire economische- en maatschappijordening in een nieuwe en aan de tijd aangepaste vorm voortzetten. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat er niet zoiets als ‘het anarchisme’ bestaat, maar dat er een onnoemelijk aantal mogelijkheden te bedenken is om anarchie te laten leven en verder te ontwikkelen, om het te bediscussiëren als een open anarchisme, dat wil zeggen zonder de toevoeging van een bijvoeglijknaamwoord. Aldus het redactioneel van het nulnummer van januari 2020.

In dat nulnummer gaat een van de redacteuren, Jochen Knoblauch, in op de geschiedenis van espero. Ik neem van hem enkele zaken over omdat dit zichtbaar maakt waarin en hoe het anarchisme zonder franje zich niet alleen thematisch wortelt maar ook persoonlijke wortels kent. De openingszin van Knoblauch bijdrage, die de titel draagt ‘Daar zijn we weer!’, is er tekenend voor: ‘Toen Uwe Timm en ik bij elkaar zaten en overlegde, in 1993, na de dood van Kurt Zube, hoe het met het Mackay-Gesellschaft verder moest, was het ons duidelijk dat we in de traditie van de periodieken ‘Lernziel Anarchie’ en ‘Zur Sache’ weer een klein tijdschrift wilden maken, aan het anarchisme gewijd, maar dat we niet wilden deelnemen aan de gebruikelijke loopgravenoorlog. espero moest een stem van de rede zijn, dat solidariteit uitoefende waar het nodig zou zijn, dat dwars dacht waar anderen vastzaten. Wij hebben er niet op gerekend, dat dit kleine kwartaalschrift bijna 20 jaar zou verschijnen, zegt Knoblauch nu.

Inmiddels, zo vervolgt Knoblauch, zijn we weer zes jaar verder, nadat we de uitgave van espero stopgezet hadden. Dat was naar aanleiding van een discussie over een artikel dat Uwe Timm verdedigde en Knoblauch te ver ging. Vervolgens overleed Uwe Timm op 82jarige leeftijd in 2014. Dat was ondanks alles een verlies voor de hele libertaire beweging in Duitsland. Met Uwe Timm verstomde een hele generatie van naoorlogse anarchisten.

[Uwe Timm was een Duitse libertaire schrijver, antimilitarist; Kurt Zube (pseudoniem: K.H.Z. Solneman) hield zich vooral met het individueel-anarchisme bezig; zij richtten met enkele anderen de Mackay-gemeenschap op, genoemd naar de Schots-Duitse schrijver, politiek filosoof en individueel-anarchist John Henry Mackay (1864-1933); thh.]

espero heden

We zitten heden in een opvolgende periode. Daarin start espero opnieuw. Het moet een open medium zijn. Over de ‘gendergap’ zullen we niet strijden. Als een auteur of auteure vindt dat hij of zij de helft van de mensheid moet negeren, wel dan hebben zij dat zelf te verantwoorden. Hetzelfde geldt aangaande de strijd om de oude of nieuwe spelling. Als platform willen wij ideeën uitwisselen en bediscussiëren, die ons in de ontwikkeling richting een gewelds- en machtsvrije samenleving op weg helpen. Dat is de wens van Knoblauch met het nieuwe espero.

Wat te verwachten van de inhoud espero nr. 1, juni 2020?

Kort samengevat ziet het eerste nummer wat de artikelen aangaat er als volgt uit. ‘We beginnen met een bijdrage van Stephan Krall, waarmee we ook een nieuwe rubriek openen, het gastcommentaar. Onder de titel ‘Espero! Ik hoop’ worden auteurs uitgenodigd om persoonlijke uitspraken te doen die hun sociale en persoonlijke hoop uitdrukken.’

‘Nu zelfs het weekblad Die Zeit (internetversie, 10 mei 2020) de Russische anarchist Pjotr A. Kropotkin en zijn concept van ‘wederzijdse hulp’ heeft ontdekt en hem aan zijn lezers heeft voorgesteld, presenteert Rolf Raasch hem in dit nummer als voorloper van de dierenbevrijdingsbeweging. Daarnaast wijst hij in de rubriek het ‘Historisch Document’ het geschrift Anarchistische Moraal aan als een van de belangrijkste kleinere geschriften van Kropotkin en geeft hij treffende voorbeelden uit de receptiegeschiedenis. [De Anarchistische moraal, van Kropotkin is door Dick Gevers uit het Frans vertaald en door hem in 2005 (uitgeverij IRIS uitgegeven). Inmiddels is de tekst ook op Internet te vinden, klik HIER.] Daarna volgen enkele langere bijdragen waarvan ik er drie noem.

Jochen Schmück gaat in zijn biografische schets van de anarchistische historicus Max Nettlau in op zijn uitgesproken moderne en ondogmatische begrip van het anarchisme. Václav Tomek herinnert zich het levensechte pragmatisme van de Britse anarchist Colin Ward. En Andreea Zelinka’s studie is gewijd aan de belangrijke Amerikaanse anarchist Voltairine de Cleyre, die net als Nettlau en later Ward een zeer tolerant begrip van het anarchisme vertegenwoordigde dat gericht was op het echte leven. Verder volgen onder meer nog boekbesprekingen.

espero ziet er hoopvol uit voor degenen die zich op de hoogte willen houden van een anarchisme zonder franje.

Thom Holterman

Voor een abonnement op ESPORO richt men zich tot kontakt@edition-espero.de Uitgebreidere informatie vindt men op de site www.edition-espero.de

One Comment leave one →
  1. nayakosadashi2020 permalink
    21/06/2020 13:50

    Een ondogmatisch anarchisme. Dat is broodnodig ( is dat een uitspraak )

    Ik hing altijd anarcho mutualisme aan. Waarop mensen van de ‘vrije’ bond dan zeiden ‘ dat is de verkeerde vorm van anarchisme, want dit/dat’ . Alleen anarcho communisme kan, want dit/dat. Deze toevoeging aan anarchisme hoort erbij, want dit/dat.

    Onzin. Punt 1, het is allemaal toekomst muziek. We zitten daar niet eens in. We speculeren dus over een mogelijke wereld, die er niet eens is, waar je dus niet over kan spreken

    Punt 2. Tijdens de Spaanse civil war, werden alle vormen van anarchisme toegepast, binnen het libertaire speelveld, binnen de libertaire economie. Van mutualisme tot ancom, tot collectivisme. En mensen die niet mee wilde doen, bleven gewoon individueel produceren.

    Kortom, het is een non discussie. Er zijn vele soorten mensen, er moeten dus meerdere economische modellen mogelijk zijn. Als jij met geld wilt blijven kutten, dan moet dat kunnen. Ja, maar dan zet je de deur open voor kapitalisme, zegt men dan. Nee hoor. Heb vertrouwen in de mensen en hun instinct tot lijfbehoud. Kapitalisme is zelfdestructief. Daarom komt het niet terug, als je eenmaal iets anders hebt geproefd. Het komt alleen maar terug, als het geweld gebruikt. Dat is meer het probleem. Niet een verdoezelende moraal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: