Spring naar inhoud

Renaissance Van Het Oerwoud. Mapuche (Chili) En Hun Strijd

02/05/2022
tags:

De Mapuche (volk van de aarde, mapu=de aarde) vormen de belangrijkste inheemse bevolkingsgroep van Chili (1,7 miljoen mensen op een totaal van 19 miljoen). Zij zijn al eeuwen in strijd om hun land dat hen werd ontnemen, terug te winnen. De roof begon in de 16de eeuw bij het binnenvallen van de Spanjaarden. Landjepik, dat heerst nog steeds, nu vanwege de bezetting door allerlei multinationals. Ik informeerde daar al tien jaar geleden over (zie Online). Door wie de rovende multinationals gesteund worden, kan je uittekenen. Aan een recent paginagroot artikel in het Franse dagblad Le Monde (22 april 2022) dat over de Mapuche gaat, ontleen ik dat de socialistische Chileense president Salvador Allende in de jaren 1960 een agrarische hervorming had opgezet die mede inhield de teruggave van grondgebied aan de Mapuche. De CIA/USA hielp vervolgens de rechts-conservatieve dictator Pinochet in Chili in het zadel (1973) die ten voordele van de multinationals Allende’s hervormingen terugdraaide, met dank dus aan de Noord-Amerikanen! De aandacht die dit heden verwerft, is te danken aan het opnieuw verkozen zijn van een socialistische Chileense president, Gabriel Borie. Die heeft beloofd over teruggave van grond gebied in gesprek te gaan met de Mapuche…

Het wil dat Raoul Vaneigem gevraagd is, door Beatriz Aurora, Mexicaanse kunstschilderes, van geboorte Chileense, om een steunverklaring te schrijven voor een Mapuche tentoonstelling in Chili. Wat hij deed. Geert Carpels vertaalde de verklaring in het Nederlands. U treft die hier onder aan. [ThH]

Aerial views of pine fields near Collipulli. Some areas where burned during a forest fire weeks before this photographs were taken. March 1st. 2022. Araucanía, Chile /Cristóbal Olivares pour Le Monde

Renaissance van het oerwoud

De eerste misdaad tegen de mensheid was de roofoorlog die werd ondernomen tegen de natuur, de razzia, de plundering ervan. Het was niet alleen een misdaad, het was een dwaasheid. Want de natuur beperkte zich niet tot het aan de menselijke soort aanbieden van de grondstoffen die ze slechts hoefde te plukken, ze gaf ons ook de mogelijkheid om onze eigen omgeving te veranderen, ze in ons voordeel opnieuw in te richten, ons lot voortdurend te verbeteren.

De ontwikkeling van een intensieve landbouw, de opkomst van de Stadstaten, de territoriumoorlogen, de overhand van een economisch en sociaal systeem van uitbuiting van de mens door de mens, tekenden de geboorteacte van een landbouw-handelsbeschaving die vandaag stikt in haar eigen doodlopende straatje, en alle moeite doet om ons samen met haar te verstikken.

Een beschaving die de vitale kracht tracht te herleiden tot een winstgevende arbeidskracht is onleefbaar. Er waren minder dan achtduizend jaar nodig om dit aan te tonen. Dat is weinig in vergelijking met de miljoenen jaren die getuigen van de evolutie van een menselijk wordende primaat tot de auteurs van de fresco’s van Lascaux. De realiteit van de menswording in symbiose met de natuur blijft haar bewijzen aanreiken. Het is deze menselijke vooruitgang die door de triomf van de handelswaar brutaal werd onderbroken.

De macht die de roofzuchtige mens dacht uit te oefenen door de dierenwereld te onderwerpen, maakt deel uit van het systeem van uitbuiting waarmee hij zijn eigen kettingen smeedt. Zijn gevoelige intelligentie die nu langzaam weer wordt hersteld, herinnert hem eraan dat het dierlijke, het plantaardige, het minerale deel uitmaken van zijn bestaan en dat de mishandeling ervan zich tegen hem zelf keert – en dat niet alleen op gebied van vergiftiging van voedsel en klimaatontregeling.

Carolina Soto (33) and her daughter Sofia(5) from Lof Dawulko Karulen community by the lagoon near their home on March 3rd, 2022. Araucanía, Chile /Cristóbal Olivares pour Le Monde

We zijn op weg naar een renaissance waar we de wederzijdse hulp kunnen herstellen, haarden van zelfbeheer verspreiden waar de beslissingen voor en door het volk worden genomen, waar iedereen de eenheid kan herstellen met zichzelf en met de aarde ontdaan van elke roof.

Dit is een project dat spelenderwijs omgaat met de tijd, want het leven dat zich al levend hernieuwt kent geen tijd. Onze vijanden kennen alleen de dood. Ze weten niet dat de begeerte naar een ander leven, reeds dat andere leven is.

Raoul Vaneigem (3 april 2022; vertaling Geert Carpels)

[Twee foto’s overgenomen van het gebruikte artikel uit Le Monde 22 april 2022; Online achter betaalmuur.]

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: