Skip to content

Beweging En Politieke Strijd Gevraagd

11/10/2017

Zij die de politieke ideeën van de Franse president Macron in het recente verleden als rechtse, neoliberale ideeën analyseerden, krijgen meer en meer gelijk. Overigens geldt hetzelfde voor Nederland met Rutte en Pechtold. Het gelag moet door de werkenden en armen worden opgebracht. De in de watten gelegde Maserati-mannen en -vrouwen kijken dan ook met een voldane glimlach toe. Siné Mensuel probeert al de mensen die zich daartegen zouden moeten keren, uit hun stoel, van hun luie reet, te krijgen. ‘Luiaards, komt in beweging!’ heet het op de voorkant van het nieuwe nummer:

 

Vergeet overigens niet wie ideologisch de ‘luiaard’ is:

‘Ik ga olie vinden en word koning van de wereld!…’    ‘…Graaf!

Politiek links van de 21ste eeuw

Het maandelijkse vraaggesprek wordt gehouden met Christophe Aguiton, een activistische vakbondsman naast universitaire onderzoeker en docent sociologie. Hij is tevens    medeoprichter van onder meer de vakbond SUD PTT (toen de post nog PTT heette), de vereniging tegen werkloosheid (AC!) en Attac, een internationale andersglobalisering-beweging die werkt aan sociale, milieu en democratische alternatieven. Onlangs publiceerde hij een boek over politiek links van de 21ste eeuw (La Gauche du XXIe siècle).

Na een discussie over het politiek turbulente jaar 1968 en het andersglobalisme uit de jaren 1990, komt het gesprek op de hedendaagse onmacht van links. Hoewel de situatie er niet een is om vrolijk van te worden, moeten we niet bij de pakken neerzitten, meent hij. Aguiton ziet drie sectoren, die in zich hebben om een proces van radicale verandering te bewerkstelligen – in ieder geval in Frankrijk.

De eerste sector is die van de georganiseerde arbeid in de traditionele vakbeweging. Die is in de openbare diensten en het grote bedrijfsleven sterk. Dat is een voordeel omdat die reeds georganiseerd is. Ze heeft ook een nadeel; ze trekt meer naar de 20ste dan naar de 21ste eeuw. Vraag een jongere wat hij het liefst opheft, Internet of de post? Er zal geen debat zijn. Als men zich tevredenstelt met het verdedigen van de oude publieke diensten, zullen we het moeilijk hebben om de dromen waar te maken.

De tweede sector betreft de binnensteden. Hun inwoners stemmen niet op Le Pen (in Nederland niet op Wilders of een van zijn gedaanteveranderingen?), ze zijn aanwezig bij manifestaties en maken een groot deel uit van de mensen die ‘Nuit debout’ vormen. Deze tweede sector is het meest in de weer met hedendaagse activiteiten, zoals die er zijn op het vlak van de ecologie, nieuwe verhoudingen tot arbeid…maar ook met een grote handicap: ze is niet op een blijvende manier georganiseerd. Dat verplicht de vakbondswereld na te denken over de coöperatieve en politieke verenigingswereld en over nieuwe wijzen van organiseren.

De derde sector, die erg belangrijk is, en die vooral zichtbaar is in de strijd tegen onderdrukking, zijn de jongeren uit de van oorsprong migrantenwijken. Die mobiliseren zich… Een brug bouwen tussen deze verschillende gezinnen zal niet eenvoudig zijn. De mobilisatiemotieven, de manieren van handelen zijn verschillend. Kernvraag zal zijn: hoe creëer je een coalitie? Dit zijn voor Aguiton de drie centrale sectoren, het hart van waaruit het in de samenleving moet gaan bewegen, veralgemeend samengevat: (a) van de zijde van links, (b) van de sociale bewegingen en (c) van de ecologie.

‘Kapitaal en Arbeid zitten in hetzelfde schuitje…zaten!

En meer

Verder komt in dit nummer ook aan de orde: (a) de blijvende ellende van de Arbeidsbureaus: ‘U bent mijn dossier kwijt, ik mijn koelbloedigheid’ Bam…; (b) het oor dat Macron aannaait met de benoeming van lui in een club die over de kwaliteit van de voedingsmiddelen gaat (ÉGalim, États généraux de l’alimentation); daar komen bijna uitsluitend mensen uit het grote bedrijfsleven in te zitten – stelt u zich voor, de algemeen directeur van ‘Vers producten’ van multinational Danone en de president-directeur van de supermarktketen Système U, die zich met de verkoopprijzen van agrarische producten gaan bezig houden in die club – dat is maffioos; een hele pagina in Siné Mensuel over wie gaat ‘oordelen’ over watten deze sfeer; het blijken allemaal Maserati-mannen en –vrouwen te zijn; (c) maar ook iets positiefs: hoe mensen zelf voldoen aan hun eigen energievraag, nu al (windmolens, zonnepanelen, kleinschalige waterkrachtcentrales); (d) enzovoort (rubrieken, strips).

Er is beweging gesignaleerd: de gepensioneerden maken zich boos en leveren strijd:

 

[ThH]

SINÉ MENSUEL nr. 68, oktober 2017, 32 blz., prijs 5,50 euro

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: